‘Christiaan Kuitwaard schildert de stilte. De schaduw is zijn onderwerp, het schimmenrijk zijn werkgebied. Hij is zo’n kunstenaar voor wie het schilderen geen handeling is, maar een manier van leven. Dat heeft te maken met ervaring en beleving, maar ook met het besef dat de essentie van een ondewerp vooral door nuancering wordt bereikt.

Christiaan Kuitwaard heeft zijn thematiek overzichtelijk ondergebracht in drie verschillende categorieen: interieurs, stillevens en landschappen.

Hij zegt:’ Het stilleven omvat de ruimte van je oog tot ongeveer anderhalve meter, het interieur gaat van anderhalf tot zes a zeven meter en het landschap is van zeven meter tot oneindig.’

Zijn werkwijze is eveneens aan analyse onderhevig. ‘Als ik schilder denk ik in drieen’, zegt hij:’Wit (licht), zwart (donker) en het grijs dat ertussen zit. Daar
kun je alles mee uitdrukken.’ Dat uitdrukken gebeurt met name door weglaten, want ‘schilderen is relativeren.’
Het recente werk is geschilderd in extreem sfumato, wat de relativering nog
verder verhevigt.’